Acizane Bir Dokunuş

 EYVAY GENÇLİĞİM DEMEMEK İÇİNN…

Elhâsıl, gençlik gidecek. Sefahette gitmiş ise, hem dünyada, hem âhirette, binler bela ve

elemler netice verdiğini ve öyle gençler ekseriyetle sû’-i isti’mal ile, israfat ile gelen

evhamlı hastalıkla hastahanelere ve taşkınlıklarıyla hapishanelere veya sef’âlethanelere

ve manevî elemlerden gelen sıkıntılarla meyhanelere düşeceklerini anlamak isterseniz;

hastahanelerden ve hapishanelerden ve kabristanlardan sorunuz. Elbette hastahanelerin

ekseriyetle lisan-ı halinden, gençlik saikasıyla israfat ve sû’-i isti’malden gelen

hastalıktan eninler, eyvahlar işittiğiniz gibi; hapishanelerden dahi, ekseriyetle gençliğin

taşkınlık saikasıyla gayr-ı meşru dairedeki harekatın tokatlarını yiyen bedbaht

gençlerin teessüflerini işiteceksiniz. Ve kabristanda ve mütemadiyen oraya girenler için

kapıları açılıp kapanan o âlem-i berzahta -ehl-i keşfü’l-kuburun müşahedatıyla ve

bütün ehl-i hakikatın tasdikıyla ve şehadetiyle- ekser azablar, gençlik sû’-i isti’malâtının

neticesi olduğunu bileceksiniz. Hem nev’-i insanın ekseriyetini teşkil eden ihtiyarlardan

ve hastalardan sorunuz. Elbette ekseriyet-i mutlaka ile esefler, hasretler ile Eyvah

gençliğimizi bâd-ı heva, belki zararlı zayi’ ettik. Sakın bizim gibi yapmayınız.

diyecekler. Çünki:

Beş on senelik gençliğin gayr-ı meşru zevki için, dünyada çok seneler gam ve keder ve berzahta azab ve zarar ve âhirette cehennem ve sakar belasını çeken âdem, en acınacak bir halde olduğu halde [اَلرَّاضِى بِالضَّرَرِ][لاَ يُنْظَرُ لَهُ] sırrıyla hiç acınmaya müstehak olamaz. Çünki zarara rızasıyla girene merhamet edilmez ve lâyık değildir.

Cenab-ı Hak bizi ve sizi, bu zamanın cazibedar fitnesinden kurtarsın ve muhafaza eylesin, âmîn..

{Gençlik Rehberi, 27-28-29}